|
Akşam veterinerim beni aradı ve gelmemi istedi. Gittim ve onu metal
masada inanılmaz bir halde buldum. Yağmurda ağlayarak taşıdım ve eve
getirip öptükten sonra beyaz bir fanila ile sarıp bahçeye gömdüm.
Ona veda edememiştim, son anında yanında da olamamıştım. Bu acı
içimde o kadar derindi ki... Açtığım sayfada ise yazılı tek cümle
şöyle diyordu. “Ona veda edemediğiniz için üzülmeyin. O, sizin onu
ne kadar çok sevdiğinizi biliyor.” Yüzlerce farklı hikayeye açılan
linklerden sadece birini tıklamıştım ve mesaj karşımdaydı. Tesadüf
müydü?
Elysium - Online Psychic School’daki hayvanlarını kaybeden
insanların şahit oldukları paranormal olayları okudukça şaşırdım.
Ama bir süre sonra olanların doğru ya da abartı olmasından öte
aslında sevgi bağı ile yaşadığımız her canlıyla aramızda kurulan
özel bir bağın varlığının anlatımı olarak kabul ettim. Metafizik diye nitelendirdiğimiz
alan, bir anlamda ilgimizden ve incelememizden öteye itilmiş bir
alandır, yeterli örnekleme ile incelendiğinde metafiziğin de fizik
olduğu anlaşılacaktır. Buna çok da şaşırmamak ya da pozitivist bir
yaklaşımla “elle tutulana inanırım”ı bir saplantı yapmamak gerekir.
Yerçekimi kanunu masamızın üzerinde tüm gerçekliği ile dururken
meditasyon ile yerden 30 santim havalanmayı başaran ya da elinden
ilettiği enerji ile ateş yakabilen insanlar artık şahitler ve
kameralar ile ispatlanmıştır. Her şey akıldan doğmaktadır ve her şey
aklın sınırları içerisindedir. Bilgiden korkmak bilmeye vurulacak en
büyük darbedir. Paranormal kedi hikayeleri de belki de şimdilik
sezgisel olarak algıladığımız ama belli bir fizik kuralı içerisinde
varlığını doğrulayan bir durumdur. Karar tabii ki size ait. Ama
okumak isteyenler için yine de Elysium - Online Psychic School’a
yazılan paranormal kedi hikayelerinden bir kaçını burada paylaşalım.
Siste Önümüze
Çıkan Kediler
Kedilerle her zaman bir bağım olmuştur. Çok gençken anneannemin
evinde kedi ruhları görürdüm. Benim de Yoda isminde bir kedim
vardı ve birbirimize çok yakındık. Bir kaç yıl önce Cadılar
Bayramında, Yoda, o zamanlar ki erkek arkadaşım Jeff ve ben bazı
arkadaşlarımızı görmek için Kuzey’e gidiyorduk. Jeff yolun
yarısında kedim yüzünden mola vermek zorunda kalınca çok kızmıştı
ve Yoda da arabadan kaçmaya çalışmıştı. Yoda ikinci kez kaçmayı
deneyince Jeff onu sertçe yakalayıp arabanın içine atmıştı. Ne
yazık ki Yoda’nın burnu hafif de olsa yaralanmıştı. Jeff’e bu
davranışından dolayı çok kızmıştım. Yoda da ben de kızmış olsak da
Kuzey’e doğru yolculuğumuza devam edecektik. Hava çok karanlıktı
ve her yer sis içindeydi. Yolda giderken birden karşımıza yolun
ortasına oturmuş kediler çıkıverdi. Hareket etmiyorlardı ve biz de
mecburen durmak zorunda kaldık. Jeff onların yanından her
seferinde geçmeye kalktığında kedilerden bir kaçı arabanın önüne
yönelip tekrar yola oturdular. Jeff 7-8 kere benzeri denemelerde
bulundu ama sonuç hep aynıydı. Sonunda Jeff yüksek sesle “Tamam,
mesajı aldım” diye bağırdı. Yola baktık. Kediler yolda değillerdi.
Dobe'un
Ziyareti
Biliyorum bir çok kişi ruhların küresel şekillere girdiği
konusunda şüphelidir ama küresel biçim ruhların iletişim
kurabilmesi için gereklidir. Evde çekilen fotoğraflarımıza bir gün
tekrar bakarken resimlerin birinde kürsel bir görüntü gördüm.
Fotoğrafın negatifine sahiptim ve olabildiğince görüntüyü
büyüttürdüm. İnanılmazdı. Yıllar önce benimle yaşayan beş kedimden
Dobe küresel görüntünün içinde yer alıyordu. Oysa bu fotoğraf
çekildiğinde Dobe bizimle artık değildi. Dobe bizi ziyarete
gelmişti. Buna o kadar çok sevindim ki.
Küller ve
Kediler
Kedim
5 yıl önce öldü. Yediği her şeyi kusacak derecede kötü bir
hastalığa yakalanmıştı. Açlıktan ölme noktasına gelmişti. Onu bu
halde görmeye dayanamıyordum. Sonunda acısına son vermek için onu
uyutmaya karar verdim. Daha sonra onu yaktırıp küllerini çimenlere
savurdum. Ama bir süre sonra küllerinin yine aynı kutuda durduğunu
gördüm ve hala da benimle.
Ölüm ve Barışma
Nişanlımla yeni bir eve taşınmış ve de bir kedimiz olmuştu. İlk
zamanlar her şey yolunda iken bir süre sonra anlaşamaz hale
geldik. Her ikimiz de kedimizi çok seviyorduk ama bir arada
yaşayamıyorduk. Sonunda ayrılmaya karar verdik. İşte tam o
günlerde kedimiz hastalandı. Durumu bir türlü iyileşmiyordu.
Kedimiz gün geçtikçe sağlığını kaybederken ona olan üzüntümüzden
dolayı nişanlım ve ben tekrar yakınlaşmaya başlamıştık. Veteriner
onu kaybedeceğimizi söylediğinde nişanlım ağlamaya başlamıştı. O
an nişanlımı ne kadar çok sevdiğimi anladım. Kedimizi kaybettik
ama ilişkimiz sanki tekrar doğdu. Sanki içimden bir ses kedimizin
bizi barıştırmak için bizi terk ettiğini söylüyor.
Zepplin'i
Ziyareti
Benim
de komşumun da kedileri vardı. Komşumun kedilerinden Zepplin,
bizim bahçeye gelmeye bayılırdı. Bir Salı günüydü ve bahçede
oturmuş sigara içerken Zepplin gelip kucağıma oturdu. Her zamanki
gibi onu sevdim. Sonra atlayıp gitti. Komşumla bir kaç gün sonra
karşılaştığımda onu çok üzgün gördüm. Sorduğumda Zepplin’i
kaybettiklerini öğrendim. Zepplin Cumartesi günü vefat etmişti.
Ama nasıl oluyordu da ölümünden üç gün sonra bizim bahçemize ve
benim kucağıma gelebiliyordu.
|
