|
|
 
Sokak
Kedilerine İthaftır!
Bak yine Ankara’ya kış geliyor. İlk
sinyallerini dün akşam verdi. Ben de bugün Çanakkale köylü
pazarından aldığım kışlık tarhanadan bir pişirimlik pişirirken,
tarhananın sıcak dumanında sokak kedilerine dalıp gittim.
Hüzünlü bakışları -ince bacakları-zayıf- mutsuzluklarından
kuyruklarını bile sallamak istemeyen kediciklere. Beni
yüreğimden vuran hüznün nedeni onların acı çekerken bile çok
sessiz olmaları, seslerini bakışlarında gizlemeleri. Karınlarını
doyurmak için (eğer varsa bebeklerinin) de karınlarını doyurmak
için sessiz-sedasız çırpınıp durmaları. Yüreğimde duyduğum
sıkıntının sebebi çok büyük. Onun hüzünlü kocaman bakışlarınla
karşılaştığımda (işte bir tane daha) demiştim. Masamın tam
karşısında ,biraz uzakta oturmuş,sanki beni kesiyordu. Eh, demek
ki bugün de yemeğimi yalnız yemeyecektim.
Güzel.... Bakışlarımla onu davet
ettim. Etrafına şöyle bir bakındı.
Bana mı? der gibiydi. Yavaşcacık
yerinden kalktı. Tüylerine yapışmış olan kurumuş yaprakları,
toprakları silkeledi, hafiften nazlanarak (-Geliyorum-) der gibi
gözlerime, diktiği bakışlarıyla geldi, karşıma oturdu.
Karnının çok aç olduğu belliydi.
Sırt kemikleri, baldır kemikleri meydandaydı. Ama o hayvan
olmanın gururunu kullanıyor. Bana (yani ben insan) hiç taviz
vermiyordu. Bir öğünle olacak gibi değil. Zarif bir hareketle
-pembe meme uçların - gösterdiğinde beklerinin olduğunu zarifçe
anlatmış oldu. Onun hakkında bir hayli gizli bilgilere sahip
olmuştum. O, yemeğimi onunla paylaştığımdan, son derece mutlu,
ben, yemeğimi kocaman hüzünlü bakışların -(bir anda olsa)- ümit
ışıklarını yakaladığım bir çift gözle yediğimden. Sanki o bana
gizli bir güç tarafından gönderilen hüzün meleği idi. İkimizin,
içinde bulunduğumuz bu güzel enerjinin devamını istemeyen ilkel,
duygulara sahip bir insan bozabilirdi. Ve? takip edemediğim o
zaman aralığında, pisiciğin, bebeklerini doyuramadan O kocaman
hüzünlü bakışlarını göz kapaklarının aralığında alıp gittiğini
gördüm. Sessizce. Geldiği gibi. Hayvan olmanın gururunu
yaşayarak. (Siz siz olun yüreğinizden sevgiyi eksik etmeyin.)
Aynur Köymen
|
|